Na meer dan tien jaar krijgt het Arubaanse strandbeleid een grondige herziening. Minister van Infrastructuur, samen met de minister van Toerisme, Transport en Arbeid, Wendrick Cicilia (AVP), heeft bevestigd dat de regering start met een volledige modernisering van de Richtlijn Ruimtelijke Inrichting Stranden (RRIS).
Daarmee wordt voor het eerst sinds de invoering in 2016 het officiële beleidskader voor het gebruik en de bescherming van openbare stranden integraal geactualiseerd.
De RRIS vormt de basis waarop de Directie Infrastructuur en Planning (DIP) aanvragen beoordeelt voor activiteiten op publieke stranden. Het beleid geldt in het bijzonder voor de westkust, van Bushiri tot Arashi, het meest intensief gebruikte kustgebied van Aruba. Het uitgangspunt is helder: de stranden behoren tot het publieke domein en moeten toegankelijk blijven voor iedereen, zowel bewoners als bezoekers, op gelijke basis.
In de praktijk bleek de toepassing van de regels echter niet altijd consistent. Omdat de RRIS een beleidsrichtlijn is en geen formele wet, hing de uitvoering sterk af van bestuurlijke interpretatie. Dat leidde in de afgelopen jaren tot onduidelijkheid over perceelsgrenzen, verschillen in handhaving en discussies over vergunningen voor strandexploitanten. Met name het gebruik van palapa’s en commerciële voorzieningen op openbare stranden zorgde regelmatig voor spanningen tussen toeristen, lokale bezoekers en ondernemers.
De druk op populaire locaties zoals Baby Beach, Tres Trapi en Mangel Halto is bovendien toegenomen door de groei van het toerisme. Bewoners signaleren overbelasting, geluidsoverlast en aantasting van natuurgebieden. Tegelijkertijd ontstond verwarring over welke delen van het strand publiek zijn en welke onder erfpacht van hotels vallen.
Volgens de regering moet de herziening van de RRIS deze knelpunten aanpakken. De ruimtelijke zonering wordt opnieuw bekeken, regels worden aangescherpt en duidelijker geformuleerd en het beleid zal worden uitgebreid met een extra strandgebied buiten de traditionele westkust. Ook wordt nadrukkelijk gesteld dat geen enkel strand eigendom is van een hotel — een boodschap die de overheid expliciet wil verankeren.
Het herzieningsproces verloopt interministerieel, met technische ondersteuning van DIP en gedeeltelijke financiering door de Aruba Tourism Authority. De komende periode worden stakeholders, waaronder hoteliers, touroperators, milieuorganisaties en buurtvertegenwoordigers, betrokken bij consultaties.
De modernisering wordt door velen gezien als een noodzakelijke stap. Toch zal het succes uiteindelijk afhangen van de concrete uitvoering: duidelijke markering van grenzen, transparante vergunningverlening en consequente handhaving. Voor een eiland dat economisch afhankelijk is van toerisme maar cultureel sterk verbonden is met vrije toegang tot zee en strand, staat meer op het spel dan alleen beleid — het gaat om het bewaken van een fundamenteel publiek recht.
